Wat kunnen wij van het bos en de bomen leren?

Sinds twee maanden woon ik vlakbij een bos en dat levert me heel veel inspiratie op. Ik loop meerdere keren door hetzelfde bos elke week, maar toch zie ik elke keer weer wat nieuws. Ik las ook het boek Het verborgen leven van bomen van Peter Wohlleben waardoor het bos nog meer ging leven voor mij. Wat kunnen wij leren van het bos?

Het bos en de bomen laten zien dat alles in cirkels gaat van (schijnbare) dood naar ontluiking, volle bloei en het loslaten van het leven terug naar de stille winter. Alles verloopt in een cyclus en elk onderdeel van de cyclus heeft een duidelijke functie. Dit zijn we als mensen vergeten. Wij willen dat alles altijd goed gaat, dat we altijd veel energie hebben en dat we ons altijd gelukkig voelen, maar dat is niet de realiteit. De realiteit is dat wij ook ups en downs kennen. Dat onze groei ook in cirkels gaat en dat we soms 1 stap vooruit en 2 stappen achteruit doen om vervolgens ineens 3 stappen vooruit te zetten.

Wat ook frappant is in het bos, is dat oude, zieke en dode bomen ook een belangrijke functie hebben. De stam van de boom op de linker foto is totaal uitgehold, maar hij draagt toch bladeren. Dit komt omdat zijn mede-bomen hem voorzien van voedingsstoffen die via de wortels aan elkaar doorgegeven worden. De aangetaste boom wordt als totaal gelijkwaardig ‘gezien’ door de andere bomen en wordt net zo goed verzorgd.

Dat is bepaald niet hoe wij mensen anderen zien die een beperking, ziekte of verminking hebben. De meesten zien mensen die anders zijn als minder, ook al willen ze dat niet bewust toegeven. Ook wordt er in onze maatschappij nauwelijks goed gezorgd voor mensen die meer zorg nodig hebben dan de gemiddelde persoon. Zouden we niet een voorbeeld moeten nemen aan de bomen?

Onze ouderen worden ook al niet voor vol aangezien, terwijl we zoveel van hen zouden kunnen leren. We stoppen hen in verzorgingstehuizen en kijken niet meer naar ze om, terwijl ze zoveel levenservaring hebben waar we van zouden kunnen leren. Neem dan de oude bomen, zij zorgen voor voedingsstoffen voor allerlei andere organismen in het bos. Zelfs jaren na hun dood leveren ze nog nieuw leven op.

Wat wij van het bos kunnen leren is dat elk seizoen, elke levensfase en elke verschijningsvorm zijn functie heeft. Iedere boom/persoon verdient het om voor vol aangezien te worden en te worden voorzien van alles wat hij of zij nodig heeft. Geen enkele fase of vorm is meer of minder waard dan een andere. Zou de wereld er niet veel vriendelijker uitzien als we het door de ogen van bomen zouden zien?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *